Oktober vind ik zelf een belangrijke maand voor de vogelsport. Niet alleen beginnen eind deze maand de wedstrijden, met alles wat daarbij komt kijken. Dat betekent dat de vogels moeten worden uitgezocht die op deze wedstrijden kunnen meedingen naar de prijzen. Daarnaast moet ik me als keurmeester ook weer gaan voorbereiden op de keuringen. Er worden een aantal technische dagen gehouden waarin de keurmeesters proberen op een lijn te komen waar het het keuren van bepaalde vogels betreft. Nu zal dat niet altijd gelukken, maar toch ben ik de laatste jaren zeker niet ontevreden, wanneer ik de resultaten van de keuringen bekijk. Verschillen van inzicht zullen er altijd blijven. Dat heb ik al vaker geschreven. Niet iedereen ziet of hoort (voor wat betreft de zangvogels) in een vogel hetzelfde. Dat kan ook niet. Elk mens heeft een eigen gehoor en gezicht. Daar is nu eenmaal niets aan te doen. Maar in het algemeen kan ik me verenigen met hetgeen ik rond om mij heen zie.Ik keur heel wat wedstrijden per jaar en het komt slechts een enkele keer voor dat we als keurmeesters van mening verschillen als het gaat om het aanwijzen van de mooiste vogels. En ook dan komen we er wel uit. Maar het is natuurlijk goed dat de keurmeesters enkele malen per jaar bij elkaar komen om van gedachten te wisselen over bepaalde kleuren, soorten en rassen. Soms ook zijn we van mening dat er wat veranderingen moeten komen in het beeld van een kleur of postuur. Wanneer de keurmeesters daartoe besluiten wordt dit kenbaar gemaakt via “Vogelvreugd” en zal pas een volgend seizoen worden gekeurd naar de nieuwe richtlijnen. Dat is een goede regel die gehandhaafd moet blijven. Immers moet de kweker in de gelegenheid worden gesteld met de kweek en de inzendingen rekening te kunnen houden met eventuele nieuwe regels. Toch zullen keurmeesters niet zomaar nieuwe regels bedenken. We hebben met z'n allen geleerd van het verleden. We weten dat we voorzichtig moeten zijn wanneer we iets willen veranderen aan de standaard van een kleur- of postuurkanarie, exotensoort of parkiet. We hebben in het verleden wel eens fouten gemaakt, maar ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat de keurmeesters in de meeste gevallen ook ruiterlijk erkennen dat er een fout is gemaakt en de zaak dan terugdraaien. Maar nogmaals, we zijn voorzichtiger geworden en dat is vooral in het belang van de kweker. Want dat wordt wel eens vergeten. De keurmeester doet zijn werk, omdat het zijn liefhebberij is. Maar hij doet dat wel in dienst van de kwekers. Er is nog wel eens kritiek op de keurmeester. Op mij ook, daar ben ik me heel wel van bewust. Dat is net als bij een wedstrijd in welke sport dan ook, bij de verliezer wordt al vaak een beschuldigende vinger opgeheven naar de scheidsrechter (keurmeester).
Sportiviteit.
Nu liggen de meeste
keurmeesters die al wat langer meelopen daar vast niet wakker van. Maar toch
wil ik vanaf deze plaats de inzenders van wedstrijden vragen om voldoende
sportiviteit op te brengen om de winnaars hun succes te gunnen. Je wordt niet
zomaar benadeeld door de keurmeester. Die prachtvogel, waarvan je zoveel hebt
verwacht heeft niet de punten gekregen die je hem of haar hebt toebedacht. Neem
van mij aan dat daar een reden voor is. Meestal is dat ook af te lezen op de
keurbrief. Daar kun je het mee eens zijn of niet: de keurmeester is deskundig
en die beslist in de wedstrijd. Dus dat gezeur van die man weet er niets van,
hij heeft dit of dat wel of niet gezien, laten we achterwege. ledereen ziet
zijn eigen vogels met andere ogen als de (neutrale) keurmeester. Ik keur dit
jaar voor het veertigste jaar. Maar als ik mijn eigen vogels voor de show moet
uitzoeken heb ik het altijd moeilijk. En achteraf blijkt dat ik ze vaak toch
mooier had voorgesteld dan de punten op de keurlijst aangeven. En wanneer ik de
vogels dan nog eens bekijk, dan blijkt in bijna alle gevallen dat de
keurmeester gelijk heeft. Natuurlijk zal er ook wel eens een fout worden
gemaakt door de keurmeester. Maar mag dat? Ook hij (of zij) is maar een mens.
Bedenk wel dat diezelfde keurmeester vaak lange dagen moet maken om naar een
wedstrijd te gaan om te keuren. Dat hij dat doet tegen een vrij geringe
vergoeding. Ook de keurmeester doet het voor de sport en in het belang van de
sport. Dus niet meteen zeuren als je vogels niet die punten halen die je zelf
in gedachten had. Bekijk de vogels nog eens goed en bekijk dan ook die van
anderen die hoger in de punten zijn geëindigd. We zijn nooit te oud om te
leren.
Naar de toekomst.
Zoals ik in de aanhef
al heb gezegd, voor mij is oktober een erg belangrijke maand voor de sport.
Niet alleen door de genoemde feiten. Het is meestal in deze maand dat men ook
definitief een keus maakt ten aanzien van de kweekvogels voor het volgende
seizoen. De slechtste vogels zijn in deze tijd meestal al opgeruimd. Die zijn
naar de opkoper gegaan en de wat betere soms naar andere liefhebbers die een
bepaalde vogel nodig hebben. Maar de beste vogels zitten er nog. De oude vogels
die het dit jaar goed hebben gedaan worden als eerste er uit geselecteerd. Die
vogels wil ik graag houden. Tenzij ze zo oud worden dat het vermoeden bestaat
dat het volgend jaar niet meer gaat. Maar goede vogels gaan bij mij jaren mee.
Poppen van vier en vijf jaar oud zijn geen uitzonderingen. In de meeste
gevallen gaat het goed. Dan nemen we natuurlijk niet die vogels die, zoals dat
wel eens voorkomt, moeilijk door de rui komen. Die moet je uitsluiten voor de
verdere kweek. Dat geldt bij mij zowel voor de poppen als de mannen. Zodra ik
de overjarige vogels heb uitgezocht, maak ik het aantal kweekvogels compleet
door toevoeging van jonge vogels. Daarbij let ik op een aantal zaken. Uiteraard
kijk ik naar de kwaliteit. Die moet tenminste goed zijn. Maar ik kijk ook naar
de afkomst. Ik houd zelf het liefst jonge vogels aan uit de eerste ronde en van
ouders die het heel goed hebben gedaan. Dat geeft geen garantie dat de vogels
het in het komende kweekseizoen net zo goed doen, maar ik heb de ervaring dat
over het algemeen het goed groot brengen van de jongen en de kwaliteit die
wordt geleverd zeker erfelijk is. Ik hou een aantal vogels (en dan met name
poppen) in reserve. Ik kijk of ik mijn kweekmateriaal rond heb. Zo niet, dan
moeten wat aankopen worden gedaan. Dat doe ik bij kwekers die hebben laten zien
dat ze goede vogels kweken. Daarmee blijf je meestal op de goede weg. Maar
nogmaals, garantie is er nooit.
Het blijft afwachten
wat het nieuwe kweekseizoen brengt. lets om nu al naar vooruit te zien. Maar
eerst komen de wedstrijden. Die geven de sport net dat beetje extra spanning
dat we nodig hebben. ledereen veel succes gewenst.
Joop Willink.